پدرو مادرم به مهمانی رفته بودند ،پوليس ايران آمد و ما را از خانه کشيد و ازراه نیمروز رد مرز کد!
اين حرفهاى پر از سوز و گداز نورباشى ٩ ساله است که به ادعاى خودش با خواهر ٣ ساله اش از ايران اخراج شده و اکنون در يک کمپ در منطقه سرحدى ولايت نيمروز که به جزء از دشت سوزان و طوفان هاى ريگى چيز ديگرى وجود ندارد، در شرايط دشوار زيست دارد.
نورباشى در حاليکه گريه ميکرد به آژانس خبرى پژواک گفت که يکهفته قبل، از شهرزاهدان ايران اخراج شدند و يک خانواده ديگر اخراج شده آنها را کمک کرد.
اين دخترک در مورد چگونگی اخراج شدن شان ميگويد: ((مه ره با خواهر خوردم به داخل یک موتر که دیگه مردم هم ده آن موتر بود انداختند و ما زیاد می ترسیدیم و باز ما ره به اردوگاه زابل بردند و در آنجا بخاطرى که همگی را ایرانی ها لت می کردند یک ریش سفید، ما را به نام بچه های خود قبول کرد و باز ایرانی ها ریش سفید را لت و کوب می کردند و باز ما آمدیم ده سرحد و ما را یک تکسی مفت تا کمپ مهاجرین آورد.))
اين طفلک ادعا کرد که در کمپ هیچکس را نمی شناسد و نمی داند که چه کار کند!
نه تنها نورباشى بلکه تعداد ديگر مهاجرين نيزوجود دارند که از مناطق مختلف ایران، اخراج شده اند اما تعدادى ازاعضاى فاميل شان در ايران باقى مانده است.
فاضله طفل پنج ساله که از ايالت ايران شهرايران اخراج شده، ميگويد که از سوى یک خانواده دیگر اخراج شده در کمپ نيمروز،سرپرستی ميشود.
فاضله در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت :(( من از پدر و مادر خود خبر ندارم و اینجا هم هیچ کسی را نمیشناسم.))
همچنان رحیمه سه ساله که از ايالت زابل ايران اخراج شده ،توسط یک خانواده دیگر سرپرستی می شود. او نیز به وضیعت فاضله دچار است و هیپکس را نمی شناسد.
رحیمه با زبان طفلی خود می گوید: (( مه پدل ومادل خوده می خايم !))
تعداد زياد خانواده هاى اخراج شده وجود دارند که اطفال ، خانم و یا دیگر اعضای خانواده شان در ایران باقی مانده اند و خودشان به ولایت نیمروز با وضعيت خشن پوليس ايران رد مرز شده اند.
نور احمد اکبری يکتن از اين خانواده ها ادعا دارد که وی با پنج طفلش از شهر اصفهان ایران اخراج شده است اما از دیگر اعضای فاملیش، خبری ندارد.
وى اظهار داشت: ((طفلم شیر می خورد ولی از مادرش هیچ اطلاعی ندارم ، شب و روز گريه ميکند، نمی دانم که چگونه طفلم را آرام کنم.))
اين اطفال با ده ها خانوادۀ ديگر اخراج شده در يک دشت خاکى و طوفانى در حدود سه کيلو مترى شهر زرنج مرکز ولايت نيمروز، بدون سرپناه در شرايط دشوار و طاقت فرسا بسر ميبرند.
براى آنها ازسوى يکتن از تاجران ملى، غذا تهيه ميشود.
حاجى غلام عرب تاجر ملى ميگويد که براى مهاجرين که در اينجا زيست دارند، همه روزه غذا و نان خشک کمک ميکند، اما حالت شان خراب است و به کمکهاى ديگران نيز نياز دارند.
محمد رضاء مسؤول کمپ از وضعيت مهاجرين ابراز نگرانى نموده، ميگويد که روزانه يکتعداد مهاجرين به کمپ مى آيند ، بعضى شان که وضع اقتصاد شان خوب است به ولايات خود ميروند و تعداد ديگر که پول ندارند و يا فاميلهاى شان در ايران مانده است در کمپ باقى مى مانند.
سالخورده هاى هم در جمله مهاجرين اخراج شده به نظر ميرسند که بدون سرپرست و بی سرنوشت بوده ، نان و آب را به مشکل پيدا ميکنند.
عبدالکریم پیر مرد ١١٠ ساله که از هردو چشم نابینا است و ازعدم وجود جاى برای زندگی بر روی سرک منطقه سرحدى نيمروز خوابیده می گوید: (( هرکس که سبب شده تا ما به این روز بیفتیم، یک روز به روز و حال ما دچار خواهد شد.))
وی از نبود سرپناه وعدم کمک دولت شاکی بوده، گفت: (( ما به کرزی رای دادیم تا بما خدمت کند، نه اينکه ما را به چنين حالت دچار سازد.))
وضعيت مهاجرينى که از سرحد ايران به سوى نيمروز اخراج ميشوند نيز وخيم و دردناک است.
يکى از اين اخراج شده گان ، شاه بی بی بيوه زن صد ساله باشنده اصلی ولايت هرات است که با همسایه اش از ايالت شيراز ايران رد مرز شده و نمی داند که آینده اش چه خواهد شد.
اين بيوه زن که دو روز قبل با ده ها مهاجر ديگر تازه از سرحد ايران به سوى نيمروز عبور کرده بود، ادعا کرد: (( تنها برادرم با من است، در ايران چهار دختر و ديگر نواسه هايم مانده اند اينگونه ظلم را در زنده گى خود نديده بودم. ))
شاه بى بى که به بسیار مشکل صحبت می کرد، گفت که تکلیف قلبی و تنفسی دارد ، دو روز می شود که دوا هم به او نرسيده و به جرء خداوند متعال ،امیدی به کسى ندارد که با وی و هموطنانش کمک کند.
سید احمد يکتن از موسفيدان ادعا دارد که شبهنگام از ايران به ولايت نيمروز اخراج شده ، در حاليکه از دختر وپسرش که دربيرون از منزل بودند، هيچ اطلاعى ندارد.
وى در مورد چگونگی رد مرز شدنش گفت:(( ساعت شش عصربود،بچه ودخترم براى آوردن نان به بازار رفته بودندکه درحويلى ما سر وصدا بلند شد، وقتى که برآمدم ديدم پوليس در حويلى ما جمع بودند و تفنگ را بر پيشنانيم گرفتند که بايد از خانه برآيم ، هر قدر گفتم که پسر و دخترم به بازار رفته، توجه نکردند و مرا لت و کوب نمودم، مجبور شدم که با بقيه اعضاى فاميلم از منزل بيرون شوم و ترک ايران نماييم .))
تعداد ديگر مهاجرين اخراج شده نيز وجود دارند که در ايران کار ميکردند و پولهاى شان در فابريکه ها و مراکز ديگر صنعتى باقى مانده است.
على احمد يکتن آنها مى گويد که معادل ٧٠٠ هزار افغانى پول وى، نزد مردم در ايران مانده ، ولى مسؤولين امنيتى ايران به وى موقع جمع کردن پول را ندادند.
او که در کمپ ولايت نيمروز به سرميبرد، گفت : (( حالا حتى پيسه ندارم که به خانه ام که درکابل است برگردم ! ))
همچنان تعداد زیاد مهاجرینی که از ایران به نیمروز رد مرز می شوند حين عبور از سرحد از ناحیه حمل و نقل اجناس شان دچار مشکلات زیاد هستند.
عایشه خانم ٨٠ ساله می گوید:(( شوهر من فوت نموده، کوچ خودرا با بسيار مشکل به نیمروز آوردم، کسی را ندارم که با من کمک کند و همین اطفال خورد و کوچک هستند که این بکس ها و بوجی های سنگین را بلند می کنند.))
مهاجرین رد مرز شده در نقطه صفرى نيمروز به آژانس خبری پژواک گفتند که یکی از رانندگان موتر های ایرانی با یک سرباز لوای سرحدی نیمروز مشت و يخن شد که در پی آن، ایران دیگر اجازه نمی دهد تا موترهای فغانی به خاک ایران داخل شوند و اموال و اجناس مردم را به خاک افغانستان انتقال بدهند.
سعید قندهاری يکتن از اخراج شده گان گفت: (( بار های ما بسیار سنگین است و ایران اجازه نمی دهد که موتر بیاید و آنرا ببرد وما مجبوریم که يک کیلومتر راه پیا ده رفته بکس های خودرا روی شانه های خودبه سوى نيمروز انتقال بدهيم .))
دوست محمد مدير تامين حقوق رياست عودت مهاجرين نيمروز ميگويد که روزانه به طور اوسط، ده الى پانزده فاميل از ايران به ولايت نيمروز اخراج ميشوند.
به گفتۀ وى، از آغاز روند اخراج مهاجرين ( ٤ ثور) تا حال، بيش از چهل هزار تن از طريق نيمروز رد مرز شده اند.
با اين حال، اعضاى شوراى ولايتى نيمروز، از موقف ايران و وضعيت خشن پوليس آنکشور با مهاجرين انتقاد دارند.
ملا گل احمد معاون شورای ولایتی نیمروزگفت: (( ایران ادعا دارد که ما حُسن همجواری را رعایت می کنیم اما بی عزت کردن مهاجرین افغان چه نوع حسن همجواری است ؟))
وی از دولت ایران خواست که خروج غير قانونى مهاجرين را متوقف سازد تا دولت افغانستان بتواند یک سلسله آمادگی هایی را برای آنان اتخاذ نمايد.
بر اساس توافقنامۀ سه جانبه بين افغانستان ،ايران و کميسارى عالى ملل متحد در امور پناهنده گان ،بايد روند برگشت مهاجرين قانونى در ايران به شکل تدريجى ،داوطلبانه ، با عزت وآبرومندانه صورت بگيرد.
اخراج مهاجرين از ايران از اوايل ماه ثور سال جارى آغاز يافته و طبق آمار اخير کميسارى ملل متحد در امور پناهنده گان تاکنون، حدود ٥٠ هزار تن از آنکشور به افغانستان رد مرز شده اند.
محمد نادر فرهاد سخنگوى کمشنرى عالى ملل متحد درامور پناهندگان ، چندى قبل به آژانس خبرى پژواک گفته بود که روند خروج مهاجرين نسبت به گذشته يک اندازه کاهش يافته است .
وى افزود که دراوايل، روزانه ٥٠ فاميل از ايران خارج مى گرديد درحالى که طى چند روز اخير، اين تعداد به ٣٥فاميل کاهش يافته است.
اما معين وزارت داخله ايران در اين تازگى ها اعلان کرد که تعداد مهاجرين اخراج شده افغان به ٨٥ هزار تن ميرسد.
عبدالحق عتيد سخنگو و رئيس نشرات وزارت امور مهاجرين برخورد نادرست با مهاجرين افغان درهنگام خروج از ايران را يک عمل نادرست و خلاف حقوق بشر خواند و به آژانس خبرى پژواک گفت : (( ما از دولت ايران خواهش مى کنيم که روند برگشت مهاجرين را آهسته وبا عزت انجام دهند نبايدکه رفتار ناشايسته با مهاجرين عودت کننده صورت بگيرد. ))
نامبرده افزود که درصورتى که اين روند به همين ترتيب ادامه داشته باشد ،يک فاجعه بزرگ رخ خواهد داد دولت ظرفيت جذب کتلۀ بزرگ مهاجرين را نخواهد داشت.
|
|
 |
|
 |
| کارگران مجروح و اخراج شده افغان در یک بیمارستان در هرات بستری شده اند |
به گفته این منابع، سه مهاجر اخراجی دیگر نیز، در جریان آنچه ضرب و شتم توسط پلیس خوانده شده، زخمی شده اند و هم اکنون در بیمارستان مرکزی هرات بستری هستند.
شمس الدین حامد رییس اداره مهاجرین ولایت هرات با تایید خبر ضرب و شتم چهار کارگر مهاجر افغان توسط پلیس ایران، که به گفته وی، به کشته شدن یک تن از این کارگران انجامید، این اقدام را محکوم کرد.
او گفت مقامات محلی در هرات، به زودی این مساله را بررسی خواهند کرد.
آقای حامد گفت سزاوار نیست کشوری که خود را دوست و برادر مردم افغانستان می نامد، با مهاجرین افغان، چنین رفتاری کند.
صدای شما برای افغانستان: اخراج افغانها از ایران (کلیک کنید)دولت ایران روز گذشته اعلام کرد که در ده روز نخست طرح اخراج مهاجرین "غیرمجاز"، پنجاه هزار افغان را از این کشور اخراج کرده است.
مصطفی پور محمدی وزیر داخله (کشور) ایران، گفته بود ماموران پلیس این کشور سعی دارند با کسانی که اخراج می شوند، "به شکلی مناسب رفتار کنند".
'پرتاب از ساختمان'
دکتر برکت الله محمدی مسئول بخش عاجل (اورژانس) بیمارستان هرات به بی بی سی گفت سه کارگر مجروح اخراج شده از ایران، می گویند که توسط ماموران پلیس آن کشور ضرب و شتم شده و سپس از ساختمان پایین انداخته شده اند.
|
'مهلت' 
 ما در ایران کار می کردیم. یک روز ساعت هفت صبح ماموران پلیس وارد محل کار ما شدند و از ما خواستند سریع حرکت کنیم و با آنها برویم تا ما را به افغانستان رد مرز کنند. ما شروع به التماس کردیم و از آنها خواستیم تا به ما مهلت بدهند که حقوق خود را از صاحبکار بگیریم، اما هنوز حرف مان تمام نشده بود که توسط آنان به زور از ساختمان به پایین انداخته شدیم  |
یکی از کارگران زخمی این حادثه به بی بی سی گقت: "ما در ایران کار می کردیم. یک روز ساعت هفت صبح ماموران پلیس وارد محل کار ما شدند و از ما خواستند سریع حرکت کنیم و با آنها برویم تا ما را به افغانستان رد مرز کنند. ما شروع به التماس کردیم و از آنها خواستیم تا به ما مهلت بدهند که حقوق خود را از صاحبکار بگیریم، اما هنوز حرف مان تمام نشده بود که توسط آنان به زور از ساختمان به پایین انداخته شدیم و وقتی به هوش آمدیم خود را در شفاخانه (بیمارستان) هرات یافتیم".
شمس الدین حامد رییس اداره مهاجرین هرات، از دولت ایران خواست عاملان این حادثه را هر چه زودتر دستگیر و مجازات کند.
دولت ایران و نمایندگی های این کشور در کابل و هرات، تاکنون در این مورد اظهار نظری نکرده اند.
خبر کشته شدن کارگر مهاجر افغان در اثر ضرب و شتم توسط پلیس ایران درحالی منتشر می شود که ایرنا خبرگزاری دولتی این کشور، در گزارشی ادعا کرده که "افغانها هنگام خروج از ایران، این کشور را الگوی انساندوستی دنیا معرفی می کنند".
این خبرگزاری می گوید که شماری از افغانهایی که به کشورشان باز می گردند، در گفتگو با گزارشگر ایرنا در استان جنوب شرقی سیستان و بلوچستان، ایران را "تنها الگوی انساندوستی در دنیا" معرفی کرده و از "مهمان نوازی" دولت این کشور قدردانی کرده اند.
پس از باز گشت به (نجد )و اقامتی کوتا در شهر های ( حریمله )و( عونیه ) سر انجام در شهر ( درعیه )اقامت گزید و در آنجا با حکمران وقت که ( محمد بن سعود ) نام داشت آشنا شد و با همکاری وهمراهی وی و شخص بنام( همفر ) جاسوس انگلیس آیین وهابیت را پی ریزی نمود .
اول :دربین این دوفرد (محمد بن عبدالوهاب ) و ( محمد بن سعود ) چنین فیصله بعمل آمد: اگر حا کمیت دولتی تداوم نماید کشور عربستان به اسم پدرش عربستان سعودی نام گذاری شود . دوم : اگر افکار وایده ( محمد بن عبد الوهاب ) گسترش یافت به اسم پدرش ( وهابی ) نام گذاری شود . سر انجام آرمان های درینه این دو شخص با هم کاری جاسوس انگلیس به اسم (همفر ) تحقق پیدا کرد .
ازان پس حا کمیت سیاسی ودینی در عربستان را این دو خانواده ( آل سعود )و ( آل شیخ ) در اختیار دارند - هم اکنون بیش از یک قرن واندی است که( آل سعود)با افکار وهابیت بنام خا دمین حرمین شرفین در کشور عربستان حکمراویی میکند و اکثریت مردم عربستان سعودی را وهابی تشکیل مید هند .
در آخر سوال اینجاست که چراین این خا دمین حرمین را که همه اش وهابی تشکیل میدهند قبل از همه دست برادری به امریکا داده و به ندای امریکا لبیک میگویند ؟
نا گفته نباید گذاشت که در این مورد نظر با دستو رات علمای اهل سنت با دلیل نقد خواهم کرد . انشالله